Storythai

อาทิตย์นี้มีงานที่ Swan Valley ชื่อว่า Spring in the valley
ที่ Swan Valley เค้าขึ้นชื่อเรื่องไวน์ ก็มีไร่ไวน์เยอะ
กิจกรรมหลักของงานนี้ก็เป็นการชิมไวน์ แล้วก็มีกิจกรรมอื่น ๆ ที่แต่ละไร่เค้าจะจัด

คราวก่อนมา Guildford เที่ยว Swan Valley ไม่ได้ถ้าไม่มีรถ
พอมีงานนี้ เราเลยมาได้ เพราะเค้าก็มีรถบัสวิ่งราคา 10 เหรียญ ขึ้นที่ป้ายรถตรงสถานนีรถไฟ Midland
รถบัสเค้าจะวิ่งเป็นวงกลม โดยจะมีป้ายรถตามหน้าไร่ที่ร่วมงาน
10 เหรียญ จะขึ้นหรือลงตรงไหนก็ได้ตลอดทั้งวัน

เมื่อวันก่อน Diana ใจดี แอบเอาโบรชัวร์มาฝาก
แล้วเค้าก็แนะนำว่าไร่ไหนดี ๆ ที่น่าไป
คือ Diana เค้าเป็นนักดื่มไวน์ตัวยง เห็นกินทุกวันเลย กินแทนน้ำก็ว่าได้

ข้อมูลในมือพร้อม ตัง(ไม่ค่อย)พร้อม
ออกเดินทางจากบ้าน 10 โมงครึ่ง อันนี้สายกว่าที่คาดไว้เพราะไม่ยอมตื่น
พลาดรถไฟขบวนที่ต้องไปไปเพียงสองนาที
วันนี้วิ่งไม่ได้อ่ะ เจ็บเท้าอีกตามเคย แต่ไม่ไปวันนี้ก็ไม่ได้เพราะงานมีแค่สองวัน
(ก่อนออกจากบ้านกินยา แล้วก็ทายาวิเศษ คงทำให้เดินได้ทั้งวันแหละ อิอิ)

นั่งรอรถไฟสิบนาที รถก็มา
คนขึ้นเยอะอ่ะ คาดว่าคงไปงานเดียวกับเรานั่นแหละ
นั่งรถไฟไปครึ่งชั่วโมงก็ถึง Midland
(Midland จะอยู่ทางเหนือของ Perth)

ตอนแรกไปถึง หาไม่เจอว่าต้องไปขึ้นรถที่ไหน
แต่พอเห็นคนต่อแถวเท่านั้นแหละ ถึงบางอ้อ เดินไปต่อกับเค้ามั่ง
วันนี้แดดออก ร้อนมากกกก ระหว่างยืนรอ ต้องหันหลังให้แดด
แต่ก็ไม่ได้ดีขึ้นเลย แสบหลังอีกต่างหาก

คนรอเยอะมาก รถมาสองคันแล้ว เรายังไม่ได้ขึ้น
กว่าจะได้ขึ้นรถก็เที่ยงสิบเข้าไปแล้วอ่ะ
ขึ้นรถแล้วก็ต้องหยิบแผนที่มาดู วางแผนการเดินทาง
สองที่ที่จะไปคือ Margaret River Chocolate Factory & Sandalford มันอยู่ป้ายท้าย ๆ แล้ว
เลยคิดว่าจะไปก่อน เผื่อใช้เวลาที่นั้นเยอะ

นั่งรถวนเกือบครบรอบก็ใช้เวลาเกือบชั่วโมงนั่นแหละ
ระหว่างทางก็สังเกตเอาว่าไร่ไหนที่คนเยอะ ๆ ไร่ไหนน่าจะแวะ เก็บข้อมูลไว้ก่อน
ป้ายแรกที่ลงคือ Margaret River Chocolate Factory
(ดูชื่อก็รู้และว่าทำไมถึงต้องมาก่อน)
เห็นทัวร์ไหน ๆ เค้าก็มีแวะที่นี่ คงจะดังจริง

ที่นี่คงเป็นที่สำหรับครอบครัว เพราะเดินเข้าไปก็เห็นเครื่องเล่นเด็กตั้งอยู่ที่สนาม
พอเข้าไปในร้าน โอ้ว.......คลาสสิคมาก แต่เป็นสีดำ ชอบมากมาย
ปรี่เข้าไปหาช๊อคโกแลต แต่หยิบไม่ลงอ่ะ แพงมาก
เดินลึกเข้าไปข้างใน จะเห็นห้องกระจก เป็นการโชว์ทำช๊อคโกแลต แล้วก็มีให้ชิม
อันที่ให้ชิมเนี่ยมันเป็น honeycomb
(ตอนหยิบไม่รู้หรอกว่ามันเป็นอะไร ถ้ารู้คงไม่หยิบ เพราะเคยกินแล้วไม่อร่อย แต่ที่นี่ทำแล้วอร่อยมากๆๆๆ)

เดินวนไปวนมา คิดแล้วคิดอีกว่าจะหยิบดีไม่หยิบดี
(ตังเหลือแค่ร้อยเดียวอ่ะ ต้องอยู่อีกตั้งอาทิตย์กว่า)
แต่หันไปเห็นถังช๊อคโกแลตที่เค้าให้ชิม พอกินแล้ว โอ้ว......หยิบเลย อร่อยมาก ๆๆๆๆๆๆๆๆ
ซื้อเป็นของฝากแล้วกัน (ถ้ากินเองคงไม่ซื้ออ่ะ แพงเกิน)

เท่านั้นไม่พอ หิวอ่ะ หิว หันไปเห็นไอศกรีม
เอาฟ่ะ...........สี่เหรียญ กินไอศกรีมช๊อคโกแลต
ไม่ผิดหวังอ่ะ อร่อยมากเหมือนกัน

เดินวนไปวนมาในร้านหลายรอบ
แล้วก็ตัดใจเดินออก (รอพี่เอ๋เอาตังมาก่อน อาจจะตัดใจซื้อกินเอง)
หลังจากนั้นออกเดินทางต่อ ไปยืนรอรถสักสิบนาที
ประมาณบ่ายสองสิบก็ได้ขึ้นรถ ที่หมายต่อไปคือ Sandalford

นั่งรถไปห้านาทีก็ถึงเพราะอยู่ถัดไปประมาณ 3 ป้าย
ทางเข้าของไร่เหมือนทางเข้าสนามกอล์ฟ
ต้องเดินเข้าไปประมาณ 500 เมตร สองข้างทางเป็นไร่ไวน์
ระหว่างเดิน ก็มีรถเหมือนรถตู้ บีบแตรแล้วก็จะเปิดประตูให้ขึ้น
แต่ไม่เอาอ่ะ ท่าจะเมากันทั้งรถ เพราะเห็นเสียงดังโวยวาย
เลยโบกมือว่าไม่ไป เดินเองดีสบายใจกว่าเยอะ

กว่าจะเดินถึงก็เกือบหมดแรง แดดร้อนมาก ๆๆๆๆ เริ่มแสบหลัง
(ก็ไม่ได้ทากันแดดที่หลังนี่ ตากแดดทั้งวันนี่นะ)
เข้าในไปงานซึ่งจัดที่สนาม เป็นลานกว้าง แต่คนเต็มสนาม
ไร่นี้มีเปิดเพลง แล้วก็ซุ้มขายอาหาร เคาเตอร์ชิมไวน์
ราคา 8 เหรียญ ได้ชิมไวน์ 4 อย่างแถมแก้วไวน์อีก
นี่ถ้าเรากินเป็น คงลองเลยนะนี่ เห็นเค้ากินแล้วสนุกอ่ะ

เนื่องจากทำไรไม่ได้มาก เลยได้แต่เดินถ่ายรูป
แล้วก็เดินออกมา กะว่าจะไปดูไร่อื่น ๆ ต่อ เผื่อมีกิจกรรมอื่น ๆ ที่เราสนใจมั่ง

นั่งรถวนกลับไปสถานีรถไฟใหม่ เพราะรถนี้วิ่งเป็นวงกลมอ่ะ
ไร่ต่อไปที่เลือกไปคือ Jane Brook เป็นไร่ที่อยู่ป้ายแรก ๆ แหละ
เป็นอีกที่ที่ Diana แนะนำให้มา
ทางเข้าไม่กว้างใหญ่เหมือน Sandalford แต่ดูจากข้างนอกแล้วน่าจะเป็นไร่เก่าแก่

เข้าไปด้านในก็จะมีถังไวน์นอนเรียงอยู่เป็นแถว
คาดว่าที่เรียงอยู่นั่น น่าจะเป็นการตั้งโชว์มากกว่า
ที่ไร่นี้จะมีร้านขายของที่ระลึกอยู่สองสามร้าน
(อย่าเรียกว่าร้านดีกว่า มันเป็นแค่โต๊ะสองสามตัวตั้งขายของอ่ะ)

ไร่นี้คนน้อยกว่า Sandalford มาก
อาจเป็นเพราะว่าเป็นไร่แรก ๆ คนแวะก่อนแล้วก็ไป
ไร่นี้ไม่ค่อยครึกครื้น ไม่มีการเปิดเพลงหรือกิจกรรมอื่น
ทำไรไม่ได้มาก สังเกตการณ์แล้วเดินออกตามเคย
ยังคิดอยู่ว่าอยากลองชิมไวน์ หาข้อมูลใน brochure เผื่อมีที่ถูก ๆ (กินไม่ได้จะได้ไม่เสียดายตังไง)

ระหว่างยืนรอรถ ยืนดู brochure ก็มีสองคนหันมาทักทาย (คาดว่าน่าจะเมา)
แต่โชคดีหน่อย รถมาพอดีอ่ะ เลยรีบขึ้นรถไป

บ่ายสามกว่าเกือบสี่โมงแล้ว เริ่มรู้สึกเหนื่อย
เริ่มลังเลว่าจะไปไร่อื่นต่อ หรือว่าจะนั่งรถไปถึงสถานีรถไฟดี
แต่คงเพราะแดดร้อนจัด แล้วก็เหนื่อยเกิน เลยตัดสินใจนั่งรถต่อไปจนถึงสถานีรถไฟ

นึกว่าจะได้นั่งในรถสงบ ๆ แต่ที่ไหนได้
พวกวัยรุ่นเค้ากินไวน์กันจนเมา ขึ้นรถเพลงก็แหกปากร้องเพลงกันลั่น
เค้าไม่สนใจหรอกว่าคนบนรถเยอะแยะขนาดไหน พวกเค้ามาก เค้าจะร้องเค้าก็ร้อง
เราจะหนีไปไหนก็ไม่ได้ รถคันไหนก็คงเหมือนกัน เลยต้องทนนั่งต่อไป

5 โมงถึงสถานีรถไฟ นั่งรถไฟอีกครึ่งชั่วโมงถึง Claisebrook
ต้องเดินกลับบ้านอีก เห้อ..............เหนื่อยอ่ะ เหนื่อยมาก
ในใจคิดอย่างเดียวว่า วันนี้จะสนุกกว่านี้ถ้าเรากินไวน์เป็น
ที่ประทับใจจริง ๆ ก็คงเป็น Margaret River Chocolate Factory แล้วก็วิวสวย ๆ ของไร่ไวน์
ครั้งหนึ่งในชีวิต ได้เห็นเท่านี้ก็ถือว่าคุ้มมากมาย